باوجود حملات متعدد تروریستی از شرق تا غرب عالم چرا ایران این حجم از ترورها را تجربه نکرده است؟

حمله به فرودگاه استانبول، رستوراني در داكا، حملاتي مشابه در تجمعات پاريس، سن برناردينو، اورلاندو، نيس، مونيخ و بسياري از شهرهاي جهان نشان داد مرزهاي جغرافيايي در مقابله با پديده‌هاي تروريستي بي‌معنا شده‌اند؛ از نگاهي اين حملات تروريستي بيانگر پديده بازگشت به خانه ترور بودند. با اين حال ايران كه در پيشاني مبارزه با تروريستم قرار دارد نه‌تنها اين حجم از ترورها را تجربه نكرده كه حتي يك مورد عمليات تروريستي موفق طي 6سال اخير (از زمان تحولات موسوم به بهار عربي و ناامني فراگير خاورميانه) در ايران رخ نداده است. موضوعي كه عادل الجبير وزير خارجه عربستان در اجلاس مونيخ براي متهم كردن ايران به همكاري با تروريست‌ها با آن اشاره كرد اما خبرگزاري‌ها و رسانه‌هاي سعودي با آگاهي از اينكه وزير خارجه‌شان به قدرت امنيتي ايران اعتراف كرده است آن بخش از جملات عادل الجبير، را حذف كردند. چيستي و چرايي مختصات امنيتي ايران امن در منظومه رخدادهاي تروريستي كجا قرار دارد كه فرانسه، آلمان، آمريكا و ديگر كشورهاي غربي و عربي از آن بي‌بهره اند؟ درك اين مسئله آنجا مهم‌تر جلوه مي‌نمايد كه ايران هدف پنهان تروريسم پروري مثلث عبري، غربي و عربي بوده و تروريست‌هاي سلفي و تكفيري بارها ايران را به حملات و تعرضات تروريستي تهديد كرده‌اند.

علل استراتژيكي بسياري وجود دارد كه در پرتو آنها مي‌توان امنيت راهبردي ايران در ميانه دولت‌هاي ورشكسته منطقه و شرايط ناپايدار فزاينده امنيتي در جهان را دريافت كه در يك تقسيم‌بندي كلي در 2محور ذيل قابل ارزيابي است.